We zijn al weer een tijdje terug in Nederland, maar deze blogpost zijn we jullie nog schuldig. (Geschreven op 23-04-09)

Het is alweer te lang geleden dat we een blogpost geschreven hebben. Het is de laatste tijd heel, heel erg druk. Het project loopt op het einde, en omdat we niet meteen konden beginnen is er nog een hoop werk te doen. Het is zelfs zo druk dat we ons verblijf in Oeganda twee weken hebben verlengd. Daarbij komt ook nog dat de internet en stroomvoorziening de laatste tijd erg slecht is. Dus e-mailen en posten op het blog was de laatste tijd wat lastig.

Hoewel we het erg druk hebben maken we nog wel wat mee hier in Afrika. Omdat we een tijd niets geschreven hebben wordt dit een erg lange blogpost. De onderwerpen variëren van stampot tot Japanse auto's.

Omdat we ons verblijf twee weken verlengt hebben zijn we wat andere Hanzehogeschool studenten tegengekomen. Maandag zijn we Jop en Marrit tegengekomen. Dit zijn studenten Communicatie en Media, zij zijn hier voor hetzelfde project. Alleen is hun opdracht wat anders dan die van ons. Zij gaan een film maken over "gender equality" een ander speerpunt van het project waar wij hier ook voor zijn. Vrijdag reizen ze met ons mee naar Kichwamba, waar ze twee weken verblijven. Volgende week komt er nog een derde student bij, Anna. Zij houden ook een weblog bij, deze is te vinden op http://www.uchange-uganda.com

Het guesthouse in Kichwamba heeft inmiddels een andere naam gekregen. Omdat er zoveel studenten komen vanuit Hanze heeft Jerome besloten om het huis om te dopen tot het Groningen House. Hij vroeg aan ons of we wat vlaggen konden regelen voor het Groningen House. Gelukkig hebben we wat kunnen regelen, Wes zijn moeder was zo aardig om twee vlaggen te sponsoren. Nu hebben we een Nederlandse en een Groningse vlag aan het guest.. euhm Groningen House hangen.

Vier weken terug zijn we alle UTCs (Uganda Technical Colleges) bij langs gegaan. Dit was omdat de servers eindelijk binnen waren, en de ICT managers wel wat hulp konden gebruiken met het opzetten van deze servers. Daarbij hebben we de ICT managers aangeboden om te helpen waar het nodig mocht zijn. Ook zijn we begonnen met het uitrollen van de antivirus software. Het zou namelijk erg vervelend zijn als wij straks een goed werken management informatie systeem gebouwd hebben, deze niet gebruikt wordt omdat de infrastructuur slecht is. Wij hebben daarom de basis opgezet en de ICT managers uitgelegd wat zij verder moeten doen.

Naast dat onze reis erg nuttig was, vonden wij het ook erg leuk om alle colleges te zien. Elk college is weer totaal anders. En daarbij komt nog dat een weekje in hotels verblijven een aangename verandering is van het Groningen House. Lekker eten, sauna, stoombad, een groot bed en soms zelfs een zwembad bevalt ons prima.

Tijdens onze trip rond de colleges zijn we ook twee dagen in Kampala gebleven. Hier hebben we de meest lekkere broodjes kip gevonden in Oeganda. Elke keer als wij bij Sarah (de long term expert) langs gaan vragen we haar assistent Dennis of hij voor ons wat broodjes wil halen.

Over eten gesproken, wij hebben laatst samen met Jerome in het warme tropische Afrika echte Hollandse stamppot* gemaakt. Nou ja, hutspot om precies te zijn. Sinds Jerome ons vertelde over zijn stamppot verslaving tijdens zijn verblijf in Groningen wilden we stamppot met hem eten. Ferdy's moeder was zo aardig om ons te vertellen hoe je stamppot maakt. Enige probleem dat we hadden was dat er geen stamppot stamper te krijgen is in Oeganda. Dit heeft Ferdy echter goed opgelost, een lege cola fles, gecombineerd met wat bruut geweld is genoeg om stamppot te stampen. We hebben echt geweldig genoten van deze stamppot, en maken het nu regelmatig voor onze vrienden hier. Die het overigens ook erg lekker vinden.

We hebben laatst ook kip gegeten. Nou denk je misschien, nou lekker boeiend, ik eet elke week wel kip. Voor ons was het een erg interessante ervaring. Maar dat kwam waarschijnlijk omdat de kip nog niet helemaal gereed was voor de pan, de kip rende namelijk nog rond in Jerome’s huis. Dus hebben we met wat hulp van onze goede vriend Baguma Edward (Eddy of DotCom), de kip panklaar gemaakt. Hoe dat precies gaat laten we over aan jullie fantasie. Gelukkig hebben we de foto’s nog. De kip werd door Jerome klaargemaakt, samen met Jerome saus en Jerome aardappelen. Een erg lekkere maaltijd. We hebben met Jop en Marrit afgesproken dat we volgende week met een kip naar Jerome gaan om nog eens lekkere verse kip te eten.

Twee weken terug hebben we eindelijk weer een pakketje ontvangen. Deze keer een pakketje afkomstig van Ferdy's familie. Hier zat uiteraard weer lekker veel eten in, inclusief apenkoppen, die Jerome erg lekker vindt (we waren meteen een zak kwijt). Naast een hoop lekker eten zat er ook nog wat anders in de doos. We zijn tegenwoordig op onze privé golfbaan/sportveld aan het vliegeren. Af en toe waait het erg hard in Kichwamba, ideaal weer om te vliegeren. Alleen kijken de mensen je soms wat verbaasd aan, bijna niemand heeft ooit een vlieger gezien. De eerste keer dat we gingen vliegeren stonden er dan ook twee primary schools aan kinderen om ons heen. De mensen zelf durven niet echt te vliegeren omdat ze bang zijn dat het ding ze mee neemt de lucht in.

De vorige keer hebben we verteld dat de studenten weer terug zijn. Dit maakt het leven in Kichwamba een stuk levendiger. Elke week zijn er twee of drie feestjes. Hand over party’s noemen ze het. Dit houd in dat je de hele middag kan genieten van speeches en ’s avonds wordt er gedanst. Weer eens wat anders dan tot ’s avonds blijven werken. Het is ook weer wat drukker in ons huis. We vinden het wel gezellig dat er af en toe wat student ons komen bezoeken.

Toen wij druk de colleges langs gingen, nou ja we zaten met Sarah te vergaderen aan het strand in Entebbe, was er in Kichwamba de Miss Kichwamba verkiezing. Deze konden we jammer genoeg niet bijwonen. Gelukkig boden de dames aan om ons een korte samenvatting te geven. Dit was ook weer een aparte ervaring, we zaten in Stráker (waar de vrouwelijke studentes verblijven) en de dames lieten ons zien hoe zij de catwalk over gingen, hoe er werd gedanst en hoe onze grote vriend Jerome heeft geposeerd. Jammer genoeg voor hem heeft hij niet gewonnen. Daarna moesten wij samen met hun dansen, wat er toe leidde dat er nog meer dames de kamer in kwamen. Iedereen wilde de Muzungu (blanke mensen) wel zien dansen. Dit hoefden we gelukkig niet alleen te doen, het is dan uiteindelijk ook een leuk feestje geworden.

Naast een levendig college heeft Kichwamba nog meer te bieden. Er zijn een aantal grotten en krater meren. Deze hebben we laatste bezocht samen met wat studenten. Voordat we begonnen aan de trip door de grotten zagen we een erg cool aapje zitten in een kooi. De gids vertelde ons dat dit aapje frisdrank erg lekker vindt. We hebben hem daarom ook maar een flesje frisdrank gekocht. En inderdaad, het aapje kon dit wel waarderen. Na genoten te hebben van het coole aapje zijn we vertrokken richting de grotten. Dit is een erg mooie plek om te bezoeken.

Op dit moment zitten wij in Lira, dit is omdat we weer een rondje langs de colleges maken. Deze keer installeren we het management informatie systeem op alle colleges. Oorspronkelijk zou dit alleen gebeuren in Kichwamba, echter de principals wilden graag allemaal de testversie hebben. Geen probleem, wij hadden wel weer zin in een weekje hotels. Ook hebben we een hoop interessante informatie gevonden waarmee we het programma kunnen verbeteren. De processen op de colleges verschillen soms aanzienlijk. Hier moet rekening mee gehouden worden in het programma. Ook was het erg fijn om met enkele gebruikers te spreken om er achter te komen wat zij er van vinden.

We zitten dus nu in Lira… Je denkt misschien, moet je dan niet heel erg hard aan het werk in plaats van een blogpost zitten te schrijven. Klopt, alleen hebben we ons werk al afgerond hier. We zitten te wachten op de driver. Die is wat laat omdat we een klein probleem hadden met de auto onderweg naar Lira…

De weg van Mbale naar Lira is niet al te best. Onverharde wegen, dikke gaten en grote plassen moeten getrotseerd worden als je Lira wil bereiken. Dit was de vorige keer geen probleem, we hadden dan ook de Mercedes van Jerome mee. Deze keer kregen we een Japanse auto, een Toyota Landcruiser Prado. Leuke auto 4x4, airco, erg comfortabele stoelen en twintig kilometer buiten Lira… drie wielen. Ja je leest het goed, drie wielen. Het meest ruige gedeelte van de reis was echter de rug toen plotseling de auto scheef hing. We waren ineens een wiel kwijt. Gelukkig kon de driver de auto op een veilige manier tot stilstand brengen. Ons was niets gebeurd, de auto en het huis waar we het wiel terug vonden waren er wat minder aan toe.

De driver repareerde de auto terwijl wij gingen even praten met de eigenaar van het huis. De man wilde 100.000 UGX voor de schade aan zijn huis. Dit was ons iets te veel, er was een half gebouwde muur waar wat scheuren in zaten. Na wat onderhandelen kregen we de prijs wat naar beneden, 80.000 UGX dit was ons nog te veel en het bedrag kon niet lager volgens hem. Inmiddels had de driver onze auto gerepareerd en kwam met de man praten. Na vijf minuten een hoop vreemde woorden aangehoord te hebben bleek dat de man genoegen nam met 40.000 UGX. Jammer voor hem hem, wij hadden hem al een hoger bedrag geboden.

Wij zijn het wachten zat, we gaan nu eerst lekker uit eten met de principal, ICT manager en wat ICT docenten. Daarna naar Kampala voor een sauna en een broodje kip.

* Disclaimer, wij dachten dat het geschreven wordt als stampot, Word denkt daar blijkbaar anders over.